Του Vandal της Αγυιάς

Κάποιοι τον λένε ηγέτη. Κάποιοι τον λένε φαινόμενο. Εμείς πλέον τον λέμε «Πατέρα» του Papadog. Αυτό που συνέβη στο παρκέ ξεπέρασε κάθε λογική και κάθε νόμο των πιθανοτήτων. Ο Li@koz, σε κατάσταση σωματικής κατάρρευσης, έκανε το Big-4 του Papadog να μοιάζει με σχολική ομάδα σε εκδρομή.

Η Σκευωρία των «Σαπακιών»

Ο Papadog, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να γευτεί τη νίκη, έστησε το σκηνικό: Διάλεξε ο ίδιος τις ομάδες. Κράτησε για τον εαυτό του την «Dream Team» με τον Yull, τον τριποντέρ φίλο του Yull και τον Σάκη. Και τι έδωσε στον Li@koz; Μια ομάδα που θα έκανε ακόμα και τον Φιλ Τζάκσον να παραιτηθεί: Τη Migi, τον Ιάσονα και τον «Γιατρό του Πέους» (τον γνωστό πεολόγο-επιστήμονα).

Με το Ένα Χέρι και την Ψυχή στο Στόμα

Ο Li@koz κατέβηκε στο γήπεδο υπό συνθήκες που άλλοι θα ήταν στην εντατική. Είχε δώσει αίμα (κυριολεκτικά), ήταν «κομμάτια» από τις αθλητικές δραστηριότητες της εβδομάδας και ουσιαστικά έπαιζε με το ένα χέρι. Αλλά όπως λένε στον δρόμο, «η τέχνη δεν ξεχνιέται».

Σαν άλλος Carmelo Anthony στα καλά του, ο Li@koz άρχισε να «σπάει αστραγάλους». Ο Σάκης ακόμα ψάχνει να βρει πού πήγε η μέση του μετά το πρώτο crossover, ενώ ο Papadog έβλεπε τη μπάλα να καταλήγει στο καλάθι του ξανά και ξανά, σαν να είχε μαγνήτη.

Οικοδομές και «Επιστημονικές» Αναλύσεις

Το θαύμα του Li@koz γίνεται ακόμα μεγαλύτερο αν σκεφτεί κανείς τους συμπαίκτες του. Η Migi πήρε το ρόλο του εργολάβου και έχτισε μια ολόκληρη πολυκατοικία από τα άστοχα σουτ (τα «τούβλα» έπεφταν βροχή), ενώ ο Πεολόγος φαινόταν να μπερδεύει το άθλημα και αντί για τη μπάλα, «έπαιζε το πουλάκι του» στην άμυνα. Κι όμως, ο Li@koz τους πήρε όλους στην πλάτη του και τους πήγε στην πηγή.

Το Δράμα του Papadog: Υπάρχει Ελπίδα;

Ο Papadog έχασε. ΞΑΝΑ. Παρά το γεγονός ότι έφτιαξε την ομάδα όπως ήθελε, παρά το γεγονός ότι ο αντίπαλος ήταν μισός. Η στεναχώρια στο πρόσωπό του ήταν τέτοια που ούτε η Αγγελική Νικολούλη δεν θα μπορούσε να βρει τα αίτια.

Το ερώτημα πλέον πλανιέται πάνω από την Αγυιά: Τι ομάδα πρέπει να φτιάξει ο Papadog για να κερδίσει τον Li@koz; Μήπως πρέπει να φέρει τους Warriors; Μήπως πρέπει να δέσουν τα πόδια του Li@koz; Ή μήπως, λέμε εμείς, πρέπει απλά να αποδεχτεί τη μοίρα του και να του φιλάει το χέρι;

Papadog, μην κλαις. Ο Li@koz είναι ο κόσμος σου, εσύ απλά ζεις μέσα σε αυτόν.

Το «Pasillo» της Ταπείνωσης

Για να είμαστε δίκαιοι πάντως, ο Papadog απέδειξε ότι ξέρει να χάνει (έχει άλλωστε μεγάλη εμπειρία στο σπορ). Τηρώντας το «ευ αγωνίζεσθαι» –ή ίσως επειδή είχε αποδεχτεί πλήρως τη μοίρα του– έστησε το γνωστό Pasillo στον θριαμβευτή.

Φανταστείτε τη σκηνή: Από τη μία η Dream Team του Yull και του Σάκη να στέκονται στη σειρά, σκυφτοί και αμίλητοι, και στη μέση ο Li@koz, κουρασμένος, με το ένα χέρι και το βαμβάκι από την αιμοδοσία, να περνάει ανάμεσά τους σαν Ρωμαίος Αυτοκράτορας που επιστρέφει από την κατάκτηση της Γαλατίας.

Ήταν η μόνη στιγμή που ο Papadog και η παρέα του στάθηκαν σωστά στο γήπεδο: Σε στάση προσοχής μπροστά στον Βασιλιά.